Communauté
Share experiences, get support and stay strong with thousands on the same journey.
Sign in to share your experiences and comment on posts.
3-4 aylık bir ilişkiydi. aramızda çok fazla fikir ayrılığı vardı. o nedenle ben ona hiç yanaşmadım fakat o tam tersi sürekli benim aklımı karıştırdı bana mesaj attı. bir kere bitirdik ardından bir ay sonra yine ben önüme bakmaya çalışırken yine geldi aklımı kurcaladı. benden çok ciddi fedakarlıklar istedi. ben ise bana zaman ver dedim, deneyelim dedim. Tamam dedi ve tekrar başladık. iki hafta olmadan benden ayrıldı ve bir hafta olmadan başkası ile evlenme planı olduğunu duydum.
ne hayallerle başladın bu ilişkiye o kadar iyi ve güzel şeyler düşündüm ki ! Ne yaparsam yapayım yaranamadım Yine de ben kötü oldum ona bir şiir bile yazmıştım oysaki onun beni istememesini ve onunla kurduğum hayalleri öldürmek o kadar zor ki onunla kurduğum hayallerin yok olmasını kabullenemiyorum geceleri uyuyamıyorum
5 ay süren bir ilişkimiz olmuştu ilk başta pek umursamıyordum ama sonradan resmen takıntı haline gelmeye başlamıştı ayrıl barış yapıyorduk sürekli arıyordum sıkıyordum ağlıyordum yanında sonrasındada tamamen bu ilişkiyi bittirmek istedi ilişki kafasında değilim yapamıyorum dedi aradan 1 hafta sonra başkasına canım mı dedin sen falan diye benimle kavga çıkarttı ilk defa o gün sövdük bir birimize sonra her yerden engelledi ertesi günde sevgili yapıp paylaşımlar yapmaya başladı ama kendisi ilişkinin başlarında beni çok seviyordu ağlamışlığı bile vardı yani neyse sonrasındada başkasına canım dedim diye delirdikten sonra manita mı yaptın dedim delirmek mi? 😂😂 profilimden çıksana diyip engelledi o günden sonra hiç bir şekilde yazmadım gönderme atmadım ama şuan bir ilişkisi var ve bende sessiz olup köşeme çekilmeye başladım umarım işe yarar bu uygulama ve sadece dönmesini istiyorum pişman olmasını.
iyi olmak için burdayım iyi olduğumda bunu tekrar okumak için yazıyorum.
1 bucuk yillik bir iliskiydi cok seviyordum her ozelligi istedigim gibiydi ama sonrasan hayat beklentilerimizin be hayata bakis acimimizin farkli olsuguna karae verip ayrildik dun tam 1 ay oldu ama ayrilik sonrasi yazdim dayanamayip son bir kez daha denemek icin. Ama olmadi 15 gundur konusmuyoruz cok ozluyorum bazen cok zorlaniyorum 1 ay icinde hem isimden hem sevgilimden hem yasadigim evden ve sehirden ayrildim dibe vurdum ama halledicez…
5 sene önce tanıştım onunla ben hiç istemedim tipi davranışları yaşam şekli hepsi bana tersti. 4 sene peşimden koştu sevgili olmadım kabul etmedim ilaç içti hastanelik oldu tanışma tarihimizi dövme yaptırdı maddi manevi ailemden çok yanımda oldu ben üniversiteye başlayınca görmek için her gün 200 km yol gitti .ben asla istemiyordum ama hiç vazgeçmedi sonunda inanmak istedim ve teklifini 4 sene sonunda kabul ettim ve o başkasına aşık oldu benden vazgeçti en yakın mahrem resimlerini gösterdi ben defalarca sayısız krizler geçirirken beni en yumuşak karınlarımdan vurdu bana şiddet uyguladı o kadar aklım gitti ki hepsini affederim gel dedim onu seviyorum dedi ve Gitti… şimdi iyileşemiyorum çaresizim psikolojim çöktü
“Bu kararı almak kolay olmadı. Ama gerekiyordu.” 2023 yılında, üniversite eğitimim devam ederken hayatıma dahil olan biriyle tanıştım. Benden 13 yaş büyüktü. Başlarda anlayışlı, güçlü ve sahiplenen biri gibi görünüyordu. Ama zamanla maskeler düştü, gerçek yüzünü gördüm. Ve o günden beri ruhumda taşıdığım yükler hafiflemek yerine gittikçe ağırlaştı. Bu kişi; – Sürekli başka kadınlara bakıyor, özellikle tesettürlü kadınlara saplantılı şekilde ilgi duyuyordu. – Sosyal medyada kadınlara istek atıyor, gizli konuşmalar yapıyor, hatta zaman zaman dışarıda kahve içmeye gidiyordu. – Bu durumlar psikolojimi altüst etti; kendimi yetersiz, değersiz ve kırılmış hissettim. – Porno bağımlılığı ve sadakatsiz davranışlarıyla ilişkimizi hem ahlaki hem de duygusal anlamda çürüttü. – Bana sürekli hakaret etti, aşağıladı, fiziksel ve psikolojik şiddet uyguladı. – Arkamdan konuştu, çevremdeki insanlara karşı saygımı zedeledi. – TikTok ve sosyal medya bağımlılığıyla gerçek hayattan tamamen kopuktu. – Hiçbir zaman beni maddi ya da manevi olarak desteklemedi. – Annelik yapmamı istediği iki çocuğuna tüm kalbimle baktım, evine sahip çıktım ama bana “hiçbir şeymişim” gibi davrandı. – En zor zamanlarında yanında olmama rağmen beni sadece kullandı. Zaman geçtikçe içimdeki canlılık söndü. Özgüvenim kayboldu, gençliğimi yitirmiş gibi hissettim. Her geçen gün biraz daha yaşlanıyor, biraz daha siliniyordum. Ruhum yorgundu. Kalbim susmuştu. Ama bir gün, bu karanlığa “dur” demem gerektiğini fark ettim. Ve o gün, kendim için sıfır temas kararı aldım. Bu karar bir vazgeçiş değil; tam tersine, kendime yeniden sahip çıkışımın ilanıdır. Artık ben bir başkasının ilgisizliğinde değil, kendi varlığımda büyüyorum. Artık beni kıranları değil, beni ayağa kaldıranları seçiyorum. Ve artık biliyorum ki; gerçek sevgi, önce insanın kendine duyduğu saygıyla başlar.
Ben bir kızı cok sevdim 2 sene boyunca sevgili olduk lisede tanıştık uzak mesafe ilişkisi yapamayız dediği için ünimi okuduğu şehire geçirdim benden biz toksiktik diğerek ayrıldı ve gitti 10 gün sonra hem yaşadığımız şehirde hemde okuduğumuz şehirden bi cocukla takipleşmeye başladı ama sürekli fakeden sosyal medyama bakıp bildirim bırakıyor ama kendi sosyal medyasında mutlu gözüküyor bu kız napmaya calışıyor uyumalarımız sarılmalarız hepsi yalanmıydı